De gevolgen van Condens

Groningen: 04-05-2026 Google AI: Condens is water dat ontstaat wanneer warme, vochtige lucht afkoelt en verandert in vloeibare druppels op koude oppervlakken (zoals ramen, muren of spiegels). Dit proces, bekend als condensatie, treedt op wanneer de lucht het dauwpunt bereikt, vaak in slecht geventileerde ruimtes zoals badkamers en keukens

Foto: Het oude kookboek van mijn moeder, compleet beschimmeld. 

Heb je de winter overleefd? Vroegen ze mij. Nee was het antwoord en een gezicht met een wel zeer verbaasde blik keek mij sponzig aan. Dat antwoord hadden ze niet verwacht. Deze winter, ondanks het stoken en ventileren was dramatisch (en waarschijnlijk alle winters ervoor, maar niet opgevallen). Zeker in de ochtend en in de avond zag ik soms de druppels van de ramen vallen. Plons! Das niet goed dacht ik nog, maar kan nu weinig meer doen dan verwarmen en ventileren en het ergste weghalen. 

Foto: Deel weg gehaald waar het nat en vochtig was. Het begin.....

De wintermaanden trokken voorbij. Dieselkachel aan, houtkachel knisperde heerlijk warm tot soms wel sauna temperaturen met ramen open en soms zelfs de deur. En toch bleef de condens stromen. Ik wist het, ik zag het en ik voelde het.

 

Op een dag (22 feb) verzette ik mijn magnetron, met handleiding. Ik dacht, die handleiding moet maar bij de kookboeken op de bakboord kast in de kombuis. He, een leesboek. Die moeten op de stuurboord kast en toen ik dat deed, lag er water op een boek. Kak! Das niet goed! Lekkage dacht ik nog quasi naïef. Maar nee. Het was echt alleen de condens. Boeken weggehaald, en wat zich toen openbaarde, sperde mijn ogen groot en de verbazing evenredig. Schimmel en niet te zuinig ook!!! 

 

Foto: redden wat er te redden valt, maar ook dit verdween richting container

Boeken weg, kookboeken weggehaald en meer en meer werd er weg gehaald. Tassen werden gepakt, kratten werden gevuld. Dit moet ik even schoonmaken dacht ik nog, maar hoe meer ik weghaalde hoe meer ik zag en hoe meer de moed in de schoenen schoof. 

 

Waar, WAAR komt het dan allemaal vandaan? Niet alleen van de patrijspoortramen. Kak! Hout dat nat en rot is, en ook dat werd weggehaald, en meer en nog een plaat en nog 1 en nog 1. Alles ging eruit wat niet nodig meer was en al het vieze rotte verschimmelde hout en plaatwerk moest er ook aan geloven. Meer en meer verdween in de container en de oorzaak werd tragisch duidelijk, toen de betimmering verwijderd was. Totaal geen, ik herhaal, geen isolatie op de patrijspoorten rand. 

 

Foto: een lege kombuis.... 

Dan alles maar echt los halen, alles weg tot je op een punt komt, dat je echt alles eruit moet halen. Of je het nu wilt of niet, je moet. In de avonduren en weekenden en soms een extra vrije dag maar aan de klus en naarmate de tijd verstreek, hoe leger het werd in de kombuis. Geen kombuis meer beter gezegd. Ook de keuken zelf, het keukenblok moest eraan geloven, de kasten, de tafel, de eethoek, alles eruit tot je een lege kale ruimte over had op 1 kast na met de koelkast erin en een magnetron er boven op. 

 

Shit! En nu?

Dat wordt nieuwbouwen, herstel kan niet meer, en dan maar gelijk helemaal anders. Geënt op het wonen, gemak en praktischer makkelijker, beter, schoner en bovenal, geïsoleerd. Klinkt simpel, maar wie wel eens een schip heeft betimmerd, weet dat het verschrikkelijk lastig is. Niets is recht, niets is haaks en hoe krijg je alles op die paar vierkante meter? Met een wijntje (of twee?) extra werd een plan gesmeed. Een lang aanrecht, een nieuw fornuis, een nieuwe spoelbak en een nieuw zitje anex eethoek. En zoals het gaat zonder echt een plan en een bouwtekening, veranderde de plannen tijdens het klussen. Zo kreeg ik het idee toegeworpen om ook de koelkast te verplaatsen en de laatste kast te verlagen waar die in stond. Goed idee, gaan we doen. (red: ook die kast verdween compleet en werd een compleet nieuwe) Het zelfde met de eethoek. Die vormde eerst nog op de bestaande banken, maar verdween ook weer net zo snel om toch een dinette te maken. Een twee zits tegen over elkaar zithoekje. En de dieselkachel? Ook die kreeg ineens een nieuwe prominente plek tegen het vooronder.  

Foto: De nieuwe keuken krijgt zijn vorm. 

Met kunst en vliegwerk, onconventionele manieren en soms op puur geluk is de keuken een feit. Dik twee maanden buffelen, van sochtens vroeg tot savonds laat, zeven dagen in de week, na mijn werk, voor mijn werk de weekenden en de (extra) vrije dagen. En dan te bedenken dat ik geen scheepstimmerman ben, of nu wel?

 

Foto: nog lang niet af, maar functioneel

Het is nog lang niet klaar. De dieselkachel moet nog gemonteerd en aangesloten worden, gat in dak voor de pijp, de oven moet nog aangesloten worden, wat electra en stopcontacten, een nieuwe vloer en dan… nog duizend miljoen plintjes moeten hun plek vinden. Leus: hoe beter de timmerman, hoe smaller de plint ; ) ik heb brede plinten!!!

 

Foto: Ik kan weer koken en helaas.... ook afwassen : )

Nog even door buffelen en dan is het af, als het ooit echt af is. En de condens? Dat is al een stuk minder zo niet bijna verdwenen. En daar deed ik het voor. 

 

Foto: De kussens ontbreken nog. Die zetten we ook op het lijstje: Nog te Doen

bon appetit